Berichten

Truckrun

/
Een van de mooie voordelen van ons werk is dat je iemand mee mag nemen. Je vrouw, kind of kameraad. Zij kijken vaak hun ogen uit, of vallen na drie bochten in slaap. Dat laatste maak ik regelmatig mee.…

Veilig

/
De heftruckchauffeur begint met lossen. Er zijn twee balen uit, ik haal de eerste rommel wat weg en trek een rong alvast naar achteren. Dan komt de heftruckchauffeur naar me toe en vraagt vriendelijk of…

Genieten

/
Ik rij het parkeerterrein van Mendel op. Ik meld me bij het opperhoofd en hij wijst mij een plek aan om te parkeren. Als ik stilsta, neem ik even de administratie door van die dag. Vul mijn schijf in en…

Emotie

/
Muziek is emotie, dus persoonlijk. Waar de één wel om kan janken, is voor de ander om te janken. De ene collega kan de hele dag naar een klapperende V8 luisteren en de ander houdt van de sound of silence. Wanneer…

Postbode

/
Het is maandagochtend 2 oktober. Met een glimlach van oor tot oor stap ik op een auto die ik niet ken. Met op de zijkant een ander logo dan ik gewend ben. Op een onbekend bedrijfsterrein ... Een andere…

Toen en nu

/
Turend over de grote wegen zat ik als kleine jongen op de bijrijdersstoel. Naast pa. Pa achter het stuur van zijn DAF Space Cab 3300 of later zijn MAN Commander. We reden langs hoge bergen, steden en indrukwekkende…

Wakker

/
Ineens schrik ik wakker. Hoe laat is het?! Schiet het door mijn hoofd. Ik kijk op de groot-letter-wekker, die naast mijn vrouw staat. Daar kunnen mijn beroerde verziende ogen met grote concentratie net…

Doei!

/
Het seizoen is voor mij begonnen. Zit nu even mee te liften op de wifi van restaurant El Parador in Girona. Morgen proberen twee auto's en een caravan te laden rond Barcelona, Tarragona en Lleida. Een…
TON Magazine columnist Dennis Ton

Geheimpje

/
Omdat mijn laatste stukjes vooral over kou, ijs en sneeuw gingen, had ik een vrolijk lente-verhaaltje paraat. Maar zoals het altijd gaat: je kunt niets vooruit plannen. Terwijl iedereen ondertussen al…
Columnist Dennis Ton

Spelletje

/
Laatst had ik er weer één, zo'n invoeger, die vanuit zijn witte busje al had gezien dat er ruimte naast mij was op de linkerbaan. Meneer begon alvast met zijn manoeuvre om in te voegen, er van uitgaande…