Loopbaancoaching: Gas geven aan je toekomst

Loopbaancoaching

Nieuwe dingen leren hoeft niet ingewikkeld te zijn. Zo kun je bijvoorbeeld een tegemoetkoming in de kosten krijgen dankzij het SOOB-opleidingsbudget. Of, als je meer plezier of uitdaging wilt in je werk, praten met een loopbaancoach. De verhalen van Adriaan, Jurgen en Pascal laten zien dat je met een klein zetje een flinke stap vooruit kunt zetten.

Adriaan: Zo leer je Engels.
Jurgen: Zo word je een betere mentor.
Pascal: Zo krijg je minder stress.

“Blijven investeren in mijn toekomst”

Adriaan Delien
🛞 is 48 jaar
🛞 woont in Gilze
🛞 is 30 jaar chauffeur
🛞 werkt 4 jaar voor Nijhof-Wassink uit Rijssen

Een opleidingsbudget via SOOB? Chauffeur Adriaan Delien wist niet dat dat bestond. Hij ziet op zijn loonstrook wel dat er elke maand een brutobedrag naar SOOB gaat, maar weet niet waar dat voor is. Inmiddels kijkt hij elk jaar of hij een opleiding wil volgen. “Vorig jaar heb ik het budget besteed aan Engelse les.” Als kind weet Adriaan al dat hij chauffeur wil worden. Net als zijn vader. “Ik reed op mijn tweede al mee in de vrachtwagen. Mijn vader reed bulk. Dat wilde ik ook.” Adriaan heeft in bijna alle takken van het transport gewerkt. “Ik begon met bulk en werkte daarna in het veevervoer, grondverzet, speciaal transport, stukgoed en de winkeldistributie. Altijd nationaal, want toen ik een gezin kreeg, wilde ik niet een hele week van huis zijn.”

BULK RIJDEN

Adriaan werkt met veel plezier in de winkeldistributie, tot hij een pees in zijn schouder scheurt. “Toen stapte ik over naar bulk rijden bij Nijhof-Wassink. Veevoer. Dit werk is minder belastend voor mijn schouder. Ik heb ook last van beknelde zenuwen in mijn handen en ellebogen. En zo is de cirkel rond: ik begon met bulk en nu rijd ik weer bulk.”

MENTOROPLEIDING

In de dertig jaar dat Adriaan chauffeur is, had hij verschillende werkgevers. “Geen van die werkgevers wees ons op het jaarlijkse opleidingsbudget van SOOB. Pas toen ik bij Nijhof-Wassink ging werken, kwam ik erachter waar die SOOB-bijdrage op mijn loonstrook voor is.”

Dat kwam doordat hij twee jaar geleden de vraag kreeg om mentorchauffeur te worden. “De cursus die ik daarvoor volgde, was de eerste die ik met het SOOB-opleidingsbudget heb gevolgd.” De mentoropleiding rondt Adriaan af. Toch werkt hij maar een tijdje als mentorchauffeur. “Ik ben een goede chauffeur, al zeg ik het zelf, maar ik ben geen docent.” Adriaan merkt dat niet alle collega’s iets doen met het opleidingsbudget. “Dat is jammer want je investeert in jezelf. Daarom stuurt Nijhof-Wassink elk jaar alle medewerkers een mail over de opleidingssubsidie.”

CURSUS ENGELS

In 2025 besluit Adriaan zijn opleidingsbudget te gebruiken voor een cursus Engels. “Het was heel dom dat ik op de LTS Engels heb laten vallen. Op distributiecentra spreekt iedereen tegenwoordig Engels. Ook mijn dochter spreekt al vloeiend Engels. En ze zit nog niet eens op de middelbare school. Je hebt nu overal Engels voor nodig. Als je een hotel boekt of op een terras iets bestelt: het is vaak in het Engels. Ik schaamde me dat ik de taal niet sprak. Je voelt je hulpeloos.”

Bij Nijhof-Wassink zijn ze enthousiast over Adriaans plan. “Joyce Haselbekke van onze afdeling Learning & Development raadde me aan om bij STL te informeren of ik met het opleidingsbudget een taalcursus kon volgen.” Adriaan vindt een cursus Engels en vraagt via de website van STL een opleidingsbudget aan. “Zodra ik akkoord kreeg, stond het bedrag binnen één dag op mijn rekening.”

TROTS

Om de twee weken kreeg Adriaan op zijn vrije maandag anderhalf uur Engelse les. “Daar keek ik elke keer naar uit. Ik vond het helemaal geen opoffering. Het was 1 op 1 met Suze, een Ierse docente. Tien lessen kreeg ik van haar. Alles ging in het Engels. Bij moeilijke dingen sprak Suze Nederlands. Als huiswerk moest ik podcasts luisteren.” De taallessen werpen hun vruchten af. Zo kan Adriaan op een fabriek een Poolse collega helpen. “Die man dacht dat hij op het terrein van de fabriek kon overnachten. Ik heb hem toen in het Engels uit kunnen leggen dat dit niet mogelijk was. Ik spreek de taal natuurlijk niet perfect, maar ik kan mij nu verstaanbaar maken in het Engels. Daar ben ik trots op!”

PLANNING

Dit jaar volgt Adriaan geen opleiding of cursus. Afgelopen januari is hij geopereerd aan zijn pols en elleboog. Helaas is de operatie niet gelukt en moet hij opnieuw onder het mes. Volgend jaar besluit Adriaan of hij zijn opleidingsbudget gaat besteden aan een vervolgcursus Engels of een andere opleiding. “Toen ik in de ziektewet zat, heb ik een dagje meegekeken op de planning. Misschien dat ik daar een opleiding in wil volgen. Ik word ook een dagje ouder en wil graag blijven investeren in mijn toekomst.”

“Door die cursussen ben ik een betere mentor geworden”

Jurgen Scholten
🛞 is 54 jaar
🛞 woont in Heerhugowaard
🛞 is 24 jaar chauffeur
🛞 werkt 5 jaar bij GP Groot recycling in Alkmaar
🛞 is 2 jaar mentorchauffeur bij GP Groot

Jurgen Scholten leidt met veel plezier nieuwe collega-chauffeurs op. Hij is één van de achttien mentorchauffeurs bij GP Groot recycling in Alkmaar. In totaal volgde hij drie mentoropleidingen bij Ways Europe uit Kampen met het opleidingsbudget van SOOB. “Iedereen leert op een andere manier. Daar kan ik nu goed op inspelen.”

Jurgens loopbaan begint op de markt, waar zijn ouders Noord-Hollandse kaas verkopen. Van jongs af aan helpt hij mee. “We hadden een vrachtwagen met aanhanger. Als jochie van twaalf zat ik al achter het stuur om de vrachtwagen bij ons in de garage te zetten.” Op zijn achttiende haalt hij zijn vrachtwagenrijbewijs en zijn chauffeursdiploma.

Twee jaar later begint hij als RMO-chauffeur (Rijdende Melkontvangst). “Dat was mooi werk, maar RMO is 24/7. De nachtdiensten bevielen mij niet. Toen ben ik na vijf jaar voor Zandbergen Transport gaan rijden: bouwmarkten bevoorraden en winkeldistributie voor supermarkten.”

COLLEGA’S BEGELEIDEN

In de distributie maakt Jurgen dagen van dertien tot vijftien uur en besluit mentorchauffeur te worden. In 2016 volgt hij bij Ways Europe een mentoropleiding met de SOOB-subsidie. “Tijdens die cursus kwam ik erachter dat iedereen op een andere manier het vak leert. De een is praktisch ingesteld, de ander theoretisch. De een wil meteen doen, de ander moet eerst de theorie erachter begrijpen. Ik leerde ik hoe ik collega’s het best kan begeleiden.”

LANGE WERKDAGEN

In 2021 stapt Jurgen over naar afvalinzamelaar en -verwerker GP Groot. “De lange werkdagen in de distributie begonnen mij op te breken. Soms begon mijn werkdag al om drie uur ’s nachts. Daar ging mijn privéleven onder lijden. Ik heb een samengesteld gezin met drie kinderen van mijzelf en drie van mijn vrouw. En we hebben nu drie kleinkinderen. Ik vind mijn werk leuk, maar mijn gezin nog leuker.”

STROOIPLOEG

Bij GP Groot begint de werkdag van Jurgen tussen 06.00 en 06.30 uur. En tussen 17.00 en 18.00 uur is hij weer onderweg naar huis. “Het weekend ben ik altijd vrij. Het komt misschien vijf keer per jaar voor dat ik op een zaterdag werk. In de winter, als het sneeuwt en ijzelt, zit ik bij de strooiploeg. Als ik dan gebeld word, moet ik binnen een kwartier op de zaak zijn om mijn wagen op te halen. Met vier collega’s strooien we dan voor Rijkswaterstaat. Dat is mooi werk.”

VERDIEPINGSCURSUS

Bij zijn sollicitatiegesprek bij GP Groot had Jurgen aangegeven in de toekomst weer mentor te willen worden. Maar hij wil eerst het bedrijf leren kennen. In 2023 werkt hij twee jaar bij zijn nieuwe werkgever en doet hij een opfriscursus van de mentoropleiding. “In al die jaren waren er toch wat dingen weggezakt.” Tijdens die mentorcursus van Wys ontdekken Jurgen en zijn collega’s dat er ook een vierdaagse verdiepingscursus wordt aangeboden. In 2025 volgen alle achttien mentorchauffeurs deze vervolgcursus. Hiervoor heeft zijn werkgever SOOB-subsidie ontvangen.

NOODSTOPPEN MAKEN

“We werden opgedeeld in groepjes van zes tot acht chauffeurs en kregen drie dagen theorie over bijvoorbeeld remmen en remvertraging. De laatste dag kregen we een slipcursus op het circuit in Zandvoort. We werden ontvangen in de Max Verstappen-lounge.” De slipcursus vindt Jurgen geweldig. “We moesten in de kom een rondje rijden en kregen dan de opdracht om vol gas te gaan. Zodra de wagen begon te glijden, voelde je hoe alle systemen in de wagen ingrepen.” Ook moeten ze op een nat en een droog wegdek noodstoppen maken. “Door zo’n noodstop merk je wat het ABS-systeem (antiblokkeersysteem) doet. Het zorgt ervoor dat de auto bestuurbaar blijft en niet omkiepert.”

89 CHAUFFEURS OPGELEID

Dankzij de vervolgcursus is Jurgen weer helemaal up-to-date. Hierdoor kan hij zijn nieuwe collega’s de kneepjes van het vak leren. “Ik leg bijvoorbeeld uit dat we betaald krijgen om 80 kilometer per uur te rijden en dat het geen tijdswinst oplevert als je harder rijdt. Wel kost harder rijden meer brandstof en heb je kans dat je een bekeuring uit eigen zak moet betalen.” Met zijn collega-mentoren van GP Groot en recyclingbedrijf Roele De Vries heeft Jurgen elk kwartaal overleg. Ook is er een jaarlijks overleg waar alle achttien mentoren bij elkaar komen. “Vorig jaar hebben we met elkaar 89 nieuwe chauffeurs opgeleid.”

EIGENWIJZE TYPES

Jurgen is blij dat hij de drie mentor cursussen heeft gevolgd. “Ik ben daardoor een betere mentor geworden. Ik weet nu hoe ik mijn kennis kan overdragen. Als mentor moet je geduld hebben en goed met mensen kunnen omgaan. Je krijgt echt alle soorten mensen in je wagen: van hele eigenwijze types tot hele stille mensen die alleen ja en nee antwoorden op je vragen.”

“Hetzelfde werk met minder stress”

Pascal van der Plaat
🛞 is 36 jaar
🛞 woont in Waddinxveen
🛞 is 18 jaar chauffeur
🛞 werkt 7 jaar bij Koolwijk Logistics in Bergambacht

Chauffeur Pascal van der Plaat rijdt zeecontainers. Dat doet hij jarenlang met plezier. Tot vorig jaar privéproblemen hem veel stress opleveren. “Ik zat de hele dag te mopperen achter het stuur en kon me niet meer concentreren op mijn werk.” Pascal besluit bijna om te stoppen met rijden. Totdat hij in gesprek gaat met een loopbaancoach van STL.

Pascal houdt van zijn vak. Zijn vader is ook chauffeur. Als kleine jongen gaat hij elke vakantie met zijn vader mee. Pascal rondt de BBL-opleiding Chauffeur Wegvervoer af en blijft nog anderhalf jaar werken bij zijn stagebedrijf Jan de Rijk Logistics. Daarna stapt hij over naar Nabuurs. “Ik heb ook nog voor Fijan en Mosterd en voor Speksnijders gewerkt. Allemaal nationaal. Daarna ben ik internationaal gaan rijden voor Van Duin uit De Lier.” Dat doet hij tweeëneenhalf jaar. Prachtwerk vindt hij het. “Ik reed door heel Europa met groente, fruit, bloemen en planten. Ik was maar vier dagen per maand thuis. Mijn vrouw vroeg me toen: kies je voor mij of kies je voor internationaal rijden? Die keuze was snel gemaakt.”

ZEECONTAINERS

Pascal gaat weer nationaal rijden. Zijn vader en broer werken op dat moment met zeecontainers en halen hem over dit werk ook te doen.

“Ik dacht dat zeecontainers niets voor mij waren”, vertelt Pascal. “Toch ging ik het proberen. Het werk vond ik een makkie. Fysiek is het niet zwaar. Op terminals is tegenwoordig alles online geregeld.” In 2019 stapt Pascal over naar Koolwijk Logistics. Daar rijdt hij met een break chassis waar twee containers op passen. Voor zijn werk is Pascal de hele week van huis.

STRESS

In 2025 adopteren Pascal en zijn vrouw een hondje uit Cyprus. Het dier kan niet opschieten met hun andere hond, een bordercollie. “Dat gaf ons allebei veel stress. Mijn vrouw moest ze apart uitlaten en liep per dag veel kilometers. Ik kon niets doen, want ik was de hele week van huis.” En er is nog een stressfactor: het lukt Pascal en zijn vrouw niet om kinderen te krijgen. “Zeven jaar lang zijn we ziekenhuis in- en uitgegaan. En elke keer zonder resultaat. We zijn zelfs naar Spanje geweest voor een behandeling. Mijn vrouw zou graag doorgaan met behandelingen, maar ik wilde het niet meer. Ik kon niet meer tegen die teleurstellingen.”

GESPREKKEN MET EEN COACH

De problemen uit zijn privéleven neemt Pascal onbewust mee naar zijn werk. “Het werd me allemaal te veel. Ik was boos op iedereen en zat achter het stuur op medeweggebruikers te mopperen. Ik dacht er zelfs over ander werk te gaan doen. Er moest wat veranderen, dat wist ik wel.” Op internet ziet Pascal dat STL loopbaancoaching aanbiedt. Hij neemt contact op met STL en krijgt kort daarna een coach toegewezen. “In september heb ik contact opgenomen en in oktober had ik mijn eerste gesprek met Merijn Witte. Hij kent de transportwereld. Ik ben zo’n vijf keer naar hem toe gegaan voor gesprekken”.

IN GESPREK

De gesprekken met zijn coach doen hem goed. “Ik kon mijn verhaal kwijt. Merijn luisterde en oordeelde niet. Ik kon heel makkelijk met hem praten. Dat was heel fijn.” Pascal vertelt zijn coach dat hij erover denkt om ander werk te gaan doen, als buschauffeur. Op aanraden van zijn coach heeft Pascal een gesprek met zijn directeur Dave Koolwijk. “Het zat me allemaal tot hier. Ik wilde meer thuis zijn, ook voor mijn vrouw. In het weekend kwam ik niet tot rust. Voor mijn gevoel stond ik zeven dagen in de week aan.” Zijn werkgever zorgt ervoor dat Pascal één avond in de week thuis kan zijn. “Pas toen merkte ik hoe op ik was.”

MEER BALANS

Zijn coach raadt hem aan om op zoek te gaan naar meer balans tussen zijn werk en privéleven. Samen met zijn vrouw besluit Pascal om voor het hondje uit Cyprus een ander huis te vinden. Dat lukte in december van het afgelopen jaar. Ook heeft Pascal een gesprek met zijn werkgever om te kijken welke mogelijkheden er bij Koolwijk zijn voor een overstap. “Dave dacht met me mee. Omdat ik op een break chassis rijd, heb ik altijd twee containers bij me. Dat betekent twee klanten. En je moet de containers vaak ook nog ophalen bij vier terminals. Daar kreeg ik stress van.” Samen komen ze tot een oplossing: Pascal gaat op een schuifchassis rijden. “Nu vervoer ik maar één container. Voor mij is het werk nu veel overzichtelijker, ik heb meer rust. Het lijkt een kleine aanpassing. Maar voor mij is het een wereld van verschil.”

NIEUWE WAGEN

Pascal is blij dat hij nog steeds als chauffeur bij Koolwijk werkt. De gesprekken met zijn loopbaancoach heeft hij als positief ervaren. “Ik ben blij dat ik deze stap gezet heb. Samen hebben we alle opties bekeken. Zonder Merijn had ik misschien besloten om te stoppen als chauffeur. Nu doe ik hetzelfde werk, maar met minder stress. Ik heb zelfs een nieuwe wagen gekregen. Daaruit blijkt wel dat ze mij graag willen houden. Ook op het thuisfront is er meer rust. Ik kan het iedereen aanraden om een loopbaancoach in de arm te nemen. Het heeft mij enorm geholpen.”