Joël slaagt dankzij ‘chauffeurfluisteraar’ Bert

coverstory

‘Nuchter nadenken en gewoon gaan’

Vier keer achter elkaar zakt de 18-jarige Joël Schouten uit Zeewolde voor zijn C-rijbewijs. Hij kán rijden. Maar door onzekerheid gaat het bij elk examen mis. Zijn begeleider roept de hulp in van Bert van der Heul, manager BBL-Opleidingen bij STL (Sectorinstituut Transport en Logistiek). Hij rijdt een keer mee tijdens een les en legt de vinger op de zere plek. Joël moet stoppen met nadenken en gewoon rijden. Een week later gaat hij op examen. Geslaagd!

Joël Schouten
🛞 is 18 jaar
🛞 woont in Zeewolde
🛞 werkt bij C. van den Brink uit Harderwijk

Bert van der Heul
🛞 is 62 jaar
🛞 woont in Gorinchem
🛞 werkt bij STL als manager BBL-opleidingen

Als kind weet Joël al dat hij vrachtwagenchauffeur wil worden, net als zijn vader. “Ik ging vroeger vaak met hem mee. Naast mijn vader in zo’n grote wagen zitten, dat was gewoon tof.” Joël gaat naar het Landstede in Harderwijk. Daar begint hij aan zijn BBL-opleiding Chauffeur Wegvervoer. “Het eerste jaar krijg je veel theorie. Ik vond dat heel saai en dacht: wat heb ik hieraan? De vrachtwagentheorie vond ik moeilijk. Door mijn dyslexie heb ik daar moeite mee, en dan zakt de motivatie weg. Via STL heb ik daarom een dagcursus gevolgd. Je krijgt klassikaal nog eens de belangrijkste theorie uitgelegd. En dat heeft geholpen, want ik heb het in één keer gehaald.”

Verkrampt rijden

Zo soepel gaat het helaas niet als Joël voor zijn praktijkexamen op moet. “Die eerste keer heb ik mijzelf overschat”, vertelt Joël eerlijk. “Ik dacht dat ik het wel kon. Maar bij het afremmen voor de rotondes was ik te veel op de snelheid aan het letten. Ik reed als een robot en lette daardoor niet goed genoeg op de weg. Toen ik hoorde dat ik was gezakt, moest ik echt janken. Ik ben altijd streng voor mezelf en was zó teleurgesteld dat het me niet was gelukt.”
Joël gaat daarna nog drie keer op examen. En elke keer gaat het mis. “Tijdens de examens zat ik te veel in mijn hoofd. Ik was verkrampt aan het rijden. In die tijd zat ik echt in een dipje, sliep slecht voor een examen en was heel zenuwachtig. Elke keer als je niet slaagt, daalt je zelfvertrouwen verder. Mijn ouders gaven me de tip om hulp te vragen aan mijn STL-begeleider, Natasja van Duijn.”

Je eigen plan trekken

Natasja, de schakel tussen school en het leerbedrijf, haalt haar collega Bert van der Heul erbij. Hij gaf jarenlang zelf rijles op de vrachtwagen. “Als we merken dat een leerling ergens vastloopt, kijken we wat er nodig is om te zorgen dat iemand de eindstreep toch haalt. Vaak draait het om extra aandacht en het kweken van zelfvertrouwen.” Bert gaat mee met een rijles van Joël en observeert hem. “Ik wist direct: deze jongen wordt chauffeur. Na een kwartiertje op de weg voel je dat aan. Maar ik merkte ook dat hij te veel aan het nadenken was. Hij probeerde te rijden zoals hij dacht dat het van de instructeur moest. Je moet je eigen plan trekken en ter plekke inspelen op situaties.”

Chauffeurfluisteraar

Na de rijles geeft Bert tips aan Joël en vertelt hij dat hij in hem gelooft. “Ik zei tegen hem: ‘Jij wordt chauffeur, wat er ook gebeurt’. In principe kan iedereen chauffeur worden. Alleen is de route daarheen niet voor iedereen gelijk. Door ons gesprek en mijn tips viel het kwartje en kreeg Joël meer verkeersinzicht. Niet rijden als een robot, maar het wat meer loslaten. Het is niet niks om met zo’n groot voertuig door het verkeer te gaan. Goed kijken is daarbij de belangrijkste schakel. Dat heeft hij goed opgepakt.”

Joël zag dat Bert hem begreep: “Hij wordt niet voor niets chauffeurfluisteraar genoemd.” Bert vindt dat te veel eer en zegt bescheiden: “Ik heb maar een kleine bijdrage geleverd.” Toch ziet de jonge chauffeur dat anders: “Voor jou is het misschien een klein ding, maar voor mij zette het iets groots in gang.”

Sociale druk

Bert ziet het meer bij jongeren rond de achttien: ze denken dat ze het examen ‘wel even’ doen. “Ze lijden vaak aan zelfoverschatting. Een grote mond, maar een klein hartje. Examen doen is moeilijk, en daar struikelen ze dan over.” Bert merkt dat bij tachtig procent van die jongeren het besturen van de vrachtwagen geen probleem is. “Vaak is de oorzaak mentaal: iemand is onzeker of de sociale druk van de omgeving is groot. Positieve betrokkenheid van ouders is fijn, maar het kan soms ook blokkeren. De druk wordt dan te groot.”

Overal naartoe

Als Joël weer op examen gaat, heeft hij er vertrouwen in. En terecht: hij slaagt. “Je moet nuchter nadenken. Ik was zenuwachtig, maar gelukkig mocht mijn instructeur van Kemp Rijopleidingen uit Lelystad mee. En alles ging perfect. Ik bleef achter fietsers rijden waar dat moest en het afremmen voor rotondes ging ook goed. Na vier keer heb je wel een beetje een onderbuikgevoel hoe het ging. En nu zat het goed. Ik belde mijn ouders direct. Die zijn heel trots!”

Joël zet nu door en gaat binnenkort op voor zijn CE. “Sinds mijn laatste examen kijk ik beter naar het verkeer. Eerst lette ik vooral op mijn snelheid en keek ik naar degene voor me. Nu kijk ik overal naartoe, helemaal naar het einde van de weg.” De moeizame start als chauffeur schrikt hem niet af. “Ik rijd nu nog in de bestelbus van mijn leerbedrijf C. van den Brink uit Harderwijk. Maar ik wil mijn vader achterna in het werk, in het veetransport of zwaar transport. Ik wil meters maken. Overal naartoe. Een ritje naar Spanje? Dat is natuurlijk het allermooist, ik ga ervoor.”

Begeleiding van STL
STL begeleidt BBL-leerlingen als werkgever, bij hun leerbedrijf, het ROC of de vakschool maar ook tijdens de rijopleiding. Meer weten over hulp bij een BBL- of BOL-opleiding?  Kijk op de website van STL.