Haast past niet bij dit werk

in beeld

Vierentwintig uur per dag rijden brandstoftankwagens op de Nederlandse wegen om tankstations te bevoorraden. Aldert de Gruijter is brandstoffenchauffeur bij Schenk Tanktransport in Papendrecht. Als springer rijdt hij vooral nachtdiensten. “Dit werk vereist concentratie: op de weg, maar ook bij het laden en lossen. Je wilt niet dat je de verkeerde brandstof lost.”

“Dit werk is mijn hobby”

Aldert de Gruijter
🛞 is 47 jaar
🛞 woont in Nieuw-Lekkerland
🛞 is 29 jaar chauffeur
🛞 werkt sinds 9 jaar bij Schenk Tanktransport in Papendrecht

“Ik ben absoluut geen ochtendmens”, vertelt Aldert de Gruijter. Als springer rijdt hij meestal nachtdiensten: “Werken in de nacht bevalt me goed. Doordat ik altijd op verschillende tankwagens rij en verschillende tankstations bevoorraad, blijf ik scherp. Het werk is daardoor geen routine.”

Aldert komt niet uit een chauffeursfamilie. “Mijn vader was leraar. Een oom was chauffeur, ik ging vaak met hem mee. Ik deed de BBL-opleiding Chauffeur Wegervervoer en werkte daarna vijftien jaar bij JSB-transport uit Werkendam. Ik bracht ferrytrailers naar Hoek van Holland of Scheveningen. Daarna heb ik een tijd groupage gereden maar dat werk lag mij niet. Omdat ik mijn ADR-papieren had, begon ik bij een uitzendbureau voor Schenk Tanktransport te rijden. Dat werk beviel mij heel goed. Met mijn vrouw en onze oudste twee kinderen heb ik drieënhalf jaar ontwikkelingswerk in Oeganda gedaan. Dat was een hele bijzondere ervaring. Terug in Nederland ben ik weer voor Schenk gaan werken.” En dat bevalt nog steeds heel goed. “Dit werk is meer dan een baan: het is mijn hobby.”

Albert werkt drie dagen per week, zodat in zijn gezin altijd iemand thuis is. “We hebben vier kinderen van vijftien tot vijf jaar. Mijn vrouw werkt als IC-verpleegkundige. Schenk houdt rekening met haar rooster. Daar plannen zij mijn werkzaamheden omheen.”

15.00 uur

De twaalfuursdienst begint

Brandstoffenchauffeur Aldert de Gruijter neemt een kop koffie in de kantine van Schenk Tanktransport. Zijn nachtdienst gaat bijna van start. “Meestal begin ik tussen 16.00 en 18.00 uur. Mijn collega rijdt zodadelijk binnen, dan neem ik zijn wagen over.” De ADR-kit staat al klaar: een koffertje met veiligheidsmateriaal als een oogspoelfles, een fluorescerend waarschuwingsvest en een explosieveilige zaklamp.

Voor vertrek controleert Aldert de houdbaarheidsdata van de veiligheids­producten. “Veiligheid en veilig werken zijn prioriteit bij chenk. We werken met goed onderhouden materiaal.” De meeste chauffeurs zijn in het bezit van een ADR-certificaat. “Die heb ik tijdens mijn BBL-opleiding gehaald. Om de vijf jaar volg ik een herhalingscursus. Voor mijn code 95 krijg ik hier veel punten voor.”

15.15 uur

Voertuigcontrole

Alderts collega komt de kantine binnen na een dienst van twaalf uur. “Aldert, je wagen staat klaar. Ik heb hem voor je leeggemaakt en ook nog even afgespoeld.” Aldert pakt zijn rugzak en de ADR-kit en loopt naar de tankwagen. Daar voert hij een voertuigcontrole uit. “Ik loop een rondje om de wagen en controleer dan onder andere de banden en de tapkast. Ook kijk ik of er schade aan de wagen is.”

Aldert checkt de code op het oranje kemlerbord aan de voorkant van zijn wagen. Dit is een verplicht waarschuwingsbord op vrachtwagens dat aangeeft dat de wagen gevaarlijke stoffen vervoert. “Het getal 33 betekent dat ik zeer brandbare vloeistoffen vervoer. Daar zet ik dan nog de code bij van de meest gevaarlijke stof. Vandaag ga ik benzine en diesel laden. Diesel is minder brandbaar en vluchtig dan benzine, dus komt de code voor benzine op het bord: 1203.”

15.30 uur

Op weg naar Pernis

Na alle controles stapt Aldert in zijn wagen en opent de boordcomputer met zijn vervoersopdrachten. De eerste rit gaat naar Chane Terminal Pernis. “Het is druk op de weg rond Rotterdam: morgen is het Hemelvaartsdag. Ik rijd altijd heel defensief. Dat hoort erbij als je met gevaarlijke stoffen rijdt. Ik heb geen haast – dat past niet bij dit werk.”

16.00 uur

Brandstof laden

Bij de terminal in Pernis voert Aldert een pincode in bij de poort. Zijn kenteken wordt automatisch gescand. Op het paneel kiest hij de klant en het aantal liters. Dan krijgt hij een laadplek toegewezen. “Bij het laden van brandstof gelden strenge veiligheidsvoorschriften. Ik mag niemand meenemen naar binnen. En fotograferen is verboden. Er is altijd een kleine kans op een elektrische vonk. Dat wil je natuurlijk voorkomen.”

Langzaam rijdt hij het terrein op. “Vandaag laad ik 27.000 liter Euro 95, 14.000 liter diesel en 3.000 liter Super Plus 98. Mijn tankwagen heeft twee grote compartimenten van elk 14.000 liter en in het midden drie kleinere van 7.000 liter. Ik laad meerdere producten als ik tankstations bevoorraad.” Het laden duurt ongeveer drie kwartier. “Het mooie is dat ik vrijwel nooit hoef te wachten. Alles is digitaal geregeld. Er komt geen operator bij kijken.”

De aardkabel voert statische energie af

16.50 uur

Onderweg naar Best

Met een volle tankwagen gaat de rit naar de Makro in Best. Door de stijgende brandstofprijzen merkt Aldert dat goedkopere tankstations als OK, Makro en Tango populairder zijn. “We leveren daarom nu meer aan deze locaties. Bij deze Makro staan elke dag rijen automobilisten om goedkoper te tanken. Per dag gaat er daar zo’n 35.000 liter Euro 95 doorheen. In mijn tablet kan ik zien hoeveel brandstof ze nog hebben. Voordat de tanks leeg zijn, wil ik daar lossen – anders loopt de klant inkomsten mis.”

19.10 uur

Zorgvuldig lossen

De voorspelling van Aldert komt uit: bij de Makro staan auto’s in de rij om te tanken. Aldert stapt uit, plaatst pilonnen rond zijn wagen, zet zijn veiligheidsbril op en trekt handschoenen aan. Uit de tapkast aan de zijkant van zijn tankwagen haalt hij een sleutel om de vulkast van het tankstation te openen. Hierin zitten de aansluitpunten (vulstompen) voor de losslangen. Hij sluit als eerste een aardkabel aan: “Die voert statische energie af. Door het lossen kan wrijving ontstaan, wat vonken kan veroorzaken. Met deze kabel voorkomen we dat.”

Vervolgens koppelt hij de dampretourleiding aan. Die slang zorgt voor een gesloten circuit, zodat er geen dampen vrijkomen in het milieu. De losslangen sluit hij aan: elke slang op de juiste vulstomp.

Damprouteleiding aansluiten

Na het aankoppelen van de slangen controleert Aldert op het witte kastje bij het lospunt de peilstanden van de tanks. “Die peilstanden heb ik ook in mijn tablet staan. Ze hebben als het goed is dezelfde volumes”. Op de computer in de tapkast opent hij de bodemkleppen van zijn tankwagen. Nogmaals controleert Aldert of alle slangen correct zijn aangesloten voor hij de hendels in de tapkast overhaalt.

“We hebben geleerd om altijd een dubbele controle te doen, want je moet er niet aan denken dat je de brandstoffen in de verkeerde tanks staat te lossen. Ik wil dit heel geconcentreerd doen, daarom maak ik tijdens het aansluiten nooit een praatje.” Per minuut stroomt er 550 tot 700 liter door de slangen. “Het lossen duurt ongeveer drie kwartier. In die tijd blijf ik bij mijn wagen. Dan heb ik wél de tijd om een praatje te maken.”

Losslangen voor benzine en diesel aangesloten op de vulstompen.

20.15 uur

Slangen loskoppelen en gaan

De tankwagen is leeg. Aldert opent een luikje aan de zijkant van zijn wagen, waarachter een printer zit. Op de bon die hij uitprint staat hoeveel brandstof hij heeft gelost. In zijn cabine scant hij de bon en schuift ‘m daarna in de brievenbus van het tankstation. Daarna koppelt hij de slangen los, schudt ze uit en bergt ze op in de tapkast. Na vijftien minuten kan hij vertrekken naar Papendrecht.

21.45 uur

Nasi met babi pangang

Ook een wagen die diesel en benzine vervoert heeft brandstof nodig. En dus gooit Aldert zijn wagen vol in Papendrecht. Daarna heeft hij pauze. In de kantine warmt hij zijn nasi met babi pangang op. Na het eten vertrekt hij naar Pernis om brandstoffen te laden voor het Makro tankstation in Delft. Rond 04.00 uur zit Alderts dienst erop. “Ik heb per dienst zo’n twee of drie losadressen. Er zijn geen wachttijden bij het laden of lossen. En fysiek is het niet zwaar. Het rijden met brandstof is mooi werk.”