Broers achter het stuur

Zij-instromers

Ze werkten als boer, ober of leerkracht, maar gooiden het over een andere boeg: ze kozen voor een baan in het transport. In TON vertellen ze waarom ze zij-instromer werden.

De een leverde zijn bakkersmuts in, de ander zijn hamer. Sjoerd en Thomas de Lange kozen allebei voor een baan als chauffeur bij GCA Transport. Sjoerd maakte in 2023 de overstap via een zij-instroomtraject. Thomas volgde twee jaar later. Ze treden daarmee in de voetsporen van hun vader, die al 25 jaar chauffeur is. “Elke dag is anders. En ik ben elke avond weer lekker thuis.”

Sjoerd de Lange (links)
🛞 is 23 jaar
🛞 woont in Zevenbergen
🛞 werkt sinds 2023 als chauffeur bij GCA Transport, waar hij voornamelijk chemische vloeistoffen vervoert

Thomas de Lange (rechts)
🛞 is 20 jaar
🛞 woont in Zevenbergen
🛞 werkt sinds augustus 2025 in de garage bij GCA Transport en start er eind 2025 als chauffeur

Wat heb je hiervoor gedaan?

Thomas: “Als kind bouwde ik al dingen samen met m’n vader. Kasten, tafels, dat soort spul. Een opleiding tot timmerman leek daarom een logische keuze. Ik werkte vier jaar als timmerman en had het in het begin erg naar mijn zin. Maar na een paar jaar werd ik het beu. Ik had het idee dat ik niet verder kwam. Toen dacht ik: stap ik over naar een ander bedrijf? Of ga ik een heel andere richting op? Ik koos voor het laatste.”

Sjoerd: “Zo ging het bij mij ook ongeveer. Vijf jaar werkte ik als bakker bij ons in Zevenbergen. Ik stond altijd achterin de bakkerij om broden te bakken. Dat vond ik leuk om te doen, zo met je handen bezig zijn heeft wel wat. Maar op den duur haalde ik er minder plezier uit. Ik leerde niks nieuws meer. Het werd tijd voor iets anders.”

Waarom een switch naar het transport?
Sjoerd: “Ik kwam hier terecht via m’n vader. Hij is al zo’n 25 jaar chauffeur. Al die tijd bij GCA Transport. Als kind kreeg ik daar ook wat van mee natuurlijk, ik mocht soms met hem mee op de wagen. Ik hoefde daarom niet lang na te denken toen ik zocht naar wat anders. Chauffeur worden was een heel logische keuze. Zo kwam ik in 2023 in het zij-instroomtraject terecht.”

Thomas: “Ik zag dat Sjoerd meteen enthousiast was in zijn nieuwe baan. Toen ik mijn werk zat was, vroeg mijn vader: waarom kom je niet gewoon bij ons werken? Ik maakte vervolgens de overstap naar vrachtwagenchauffeur én naar GCA Transport. Want mijn broer en mijn vader zijn daar allebei heel tevreden.”

Sjoerd: “Zeker, GCA sprak me meteen aan. Het is een groot bedrijf, maar de sfeer is fijn en persoonlijk.”

Thomas: “Ik kon er meteen aan de slag in de garage en haalde al snel mijn C-rijbewijs. Bij GCA rijden ze alleen met opleggers. Dus met enkel C kun je daar niks. Ik ben daarom nu bezig met CE. En tot die tijd werk ik in de garage om alvast technische kennis op te doen. Binnenkort doe ik mijn CE rij-examen. Bij GCA betalen ze mijn opleidingen, dat is ideaal.”

Hoe bevalt je nieuwe loopbaan?
Sjoerd: “Heel goed! GCA is een bedrijf waar je makkelijk 100 kunt worden. Omdat we gevaarlijke chemische vloeistoffen rijden, staat veiligheid hier op nummer één. We worden hier niet opgejaagd, het gaat erom dat alles veilig overkomt. Ik voel nooit druk of haast. Dat is soms wel anders, hoor ik van andere chauffeurs. Het voordeel van vloeistof vervoeren is dat je alleen hoeft te zorgen dat het in de tank blijft zitten – bij de klant loopt het er zo uit.”

Thomas: “Ik moet nog even wachten voor ik op de wagen kan stappen. Maar ook in de garage heb ik het naar mijn zin. We hebben een gezellige ploeg. En ik leer veel over techniek. Hoe opleggers werken, hoe je storingen herkent. Kennis die straks van pas komt. Eigenlijk zou elke chauffeur eerst een paar maanden dit werk moeten doen: ik ga straks helemaal voorbereid de weg op. Gelukkig word ik niet in het diepe gegooid, ik krijg hier goede begeleiding en kan alles vragen.”

Sjoerd: “Als je een keer niet kan werken, hoef je alleen even te bellen. Dat is goud. Het mooie aan dit werk is dat elke dag anders is. En ik ben elke avond lekker thuis. Ik kom vaak op dezelfde fabrieken, dus ik ken veel operators en maak altijd een praatje met ze. Tijdens het rijden hoef ik me ook niet te vervelen, ik bel regelmatig even met collega’s of met m’n vader. En als Thomas straks ook op de weg zit, bellen we vast ook gezellig tussendoor.”

Sjoerd en Thomas staan op de cover van TON Magazine 123: