‘Het is hier altijd de zoete inval’ – recept Pasta voor de makkelijke maandag

Aan de keukentafel

Werken in het transport en logistiek betekent vaak lange dagen, onregelmatige tijden, zwaar werk en soms eenzaamheid. Dat trekt een wissel op jezelf en op je huisgenoten. TON schuift aan tafel, eet een hapje mee en gaat in gesprek over het thuisfront.

Direct naar het recept

Ronald Mateijsen
🛞 is 56 jaar
🛞 is 38 jaar chauffeur
🛞 werkt fulltime bij Axell Logistics in Diessen

Diana Mateijsen
🛞 is 54 jaar
🛞 is wijkziekenverzorgende
🛞 werkt 27 uur

Stijn Mateijsen
🛞 is 20 jaar
🛞 studeert Bedrijfskunde in Tilburg

Ronald: “Al op de lagere school wist ik dat ik chauffeur wilde worden. Mijn opa, vader en oom werkten allemaal als chauffeur. Dus nadat ik klaar was met de LTS op mijn zestiende, begon ik als bijrijder. Vanaf mijn achttiende zat ik zelf achter het stuur.”

Diana: “Toen wij elkaar leerden kennen, had je nét een week je autorijbewijs. We kwamen elkaar tegen op een verjaardag. En daarna in de discotheek. Ik weet nog dat je zei: zullen we morgen een eindje gaan rijden? Ik was verbaasd en vroeg direct: ‘Heb jij dan een auto?’”

Ronald: “Dat klopt ja, ik had een paar jaar gespaard voor die auto.”

Diana: “We komen allebei uit Tilburg en kochten dit huis 33 jaar geleden. Het is in de loop der jaren verbouwd en we wonen er nog steeds graag.”

Dagen van twaalf uur of meer

Ronald: “Ik werk al 34 jaar bij hetzelfde bedrijf in de winkeldistributie, inmiddels heet het Axell Logistics. Elke dag begin ik tussen 05.00 en 05.30 uur. Vroeger zat ik om 04.00 uur al achter het stuur: dan stond ik om 08.00 uur in Groningen te lossen. Nu maak ik evengoed nog dagen van twaalf uur en soms meer.”

Diana: “Ik ga om 07.15 uur de deur uit en moet soms ook in het weekend werken. Vroeger werkte ik fulltime. Eerst als ziekenverzorgende, nu als wijkziekenverzorgende voor een zorginstelling hier in de stad. Na de geboorte van Stijn ging ik minder werken. We konden altijd op onze ouders terugvallen voor de oppas in de ochtenden. ’s Middags haalde ik hem zelf van school. Net als Ronald geeft mijn werk me na al die jaren nog steeds veel voldoening.”

Ronald: “Mijn leidinggevende vraagt wel eens of ik minder wil werken. Maar dat is niets voor mij. Wat zou ik met die vrije dag moeten? Ik denk zelfs dat ik nog één dag per week blijf rijden als ik met pensioen ga. Ik houd van de structuur die werk geeft.”

Eigen brood smeren

Ronald: “Diana doet bijna alles in het huishouden, alleen de boodschappen doen we samen. En ik smeer ’s morgens mijn eigen brood.”

Diana: “Ja, je moeder deed dat vroeger voor je. Maar ik zei direct: ‘Dat moet je maar zelf doen.’”

Ronald: “Ik vind dat niet erg. Hoe vroeg ik ook moet vertrekken, ik ontbijt eerst. Dan smeer ik direct acht boterhammen voor onderweg. Er gaan ook gezonde snacks mee, zoals snoeptomaatjes. Ik eet nooit wat warms onderweg. Als ik steeds bij het tankstation zou stoppen voor een vette hap, groeide ik helemaal dicht!”

Samen erop uit

Ronald: “Ik werk om de week ook op zaterdagmorgen. Maar als we samen vrij hebben, zijn we altijd bezig. Ik was de auto, of we doen samen de tuin en wandelen met de hond.”

Diana: “Als het goed weer is, rijden we bijvoorbeeld naar Den Haag of Amsterdam om te winkelen en lekker op het terras te zitten. En we gaan graag naar het strand, dat vinden we heerlijk.”

Ronald: “In de schoolvakanties gaan we meestal weg. Binnenkort rijden we naar Zuid-Frankrijk, we hebben een huisje op een camping gehuurd.”

Diana: “Afgelopen oktober ging Stijn voor het eerst niet meer mee, toen gingen we naar het Gardameer. En in december een paar dagen naar Londen. Ik moet er nog aan wennen dat hij alleen thuisblijft.”

Zoveel mogelijk samen eten

Ronald: “Ik vind het fijn dat we meestal samen aan tafel zitten. Het is hier altijd de zoete inval. Stijn woont nog thuis en heeft sinds een jaartje een vriendin. Zij eet ook vaak mee.”

Diana: “Toen we vroeger met z’n tweeën waren, wachtte ik altijd met het eten. Een kind zorgt voor meer regelmaat: de eerste jaren met Stijn at ik vroeg, samen met hem. Ronald warmde het eten op. Nu eten we weer zoveel mogelijk samen. Ronald belt meestal even hoe laat hij verwacht thuis te zijn.”

Ronald: “Ik kan nooit vooraf zeggen hoe laat het wordt. Soms denk ik: vandaag ben ik eens vroeg. Maar dan is er ineens file en komt er zó drie kwartier bij. Dat heb je niet in de hand. Ik ben blij dat Diana dat begrijpt. Ze doet er nooit moeilijk over als het toch een uur later wordt. Of je nu in het transport of in de zorg werkt: als je onregelmatige werktijden hebt en veel uren maakt, moet je flexibel zijn. Werkt het thuisfront niet mee, dan kun je dit werk niet doen.”

Diana: “We hebben geen acht-tot-vijfmentaliteit. Ook na het avondeten zijn we altijd nog druk. De hond uitlaten, opruimen, douchen. We zitten pas om 21.30 uur op de bank. Een uurtje later liggen we in bed.”

Geen held met koken

Diana: “De laatste tijd eten we vaak pasta’s: die zijn vlug klaar en je kunt het makkelijk opwarmen. Dat is handig, omdat ik vaak tot het laatste moment niet weet of we met z’n tweeën, drieën of vieren eten.”

Ronald: “Ik ben geen held met koken. Als ik op tijd thuis ben, dek ik de tafel. En ik doe de vaatwasser, want als ik ’m inruim past alles er makkelijk in. Als Diana dat doet, moeten we nog de helft met de hand afwassen.”

Diana: “Haha, ja, die vaatwasser is echt een dingetje. Ik vind koken leuk en probeer wel eens een nieuw recept van Facebook. Vanavond eten we een snelle pasta. Dat vindt iedereen lekker. Ronald houdt niet van champignons en vis, verder valt het mee. Maar als ik zeg dat ik iets nieuws heb gemaakt, vraagt hij direct: ‘Wat zit erin?’ Dan zeg ik: ‘Zitten en eten, dan kijken we of het iets is’.”

Pasta voor de makkelijke maandag

Recept van de familie Mateijsen

Ingrediënten (voor 4 personen)

• 500 gram rundergehakt
• 300 gram pasta
• 1 rode paprika
• 1 ui
• 2 teentjes knoflook
• 500 ml tomatensaus
• 150 gram geraspte kaas
• 1 eetlepel olijfolie
• zout en peper

Bereidingswijze

1. Kook de pasta volgens de instructies op de verpakking. Giet af en zet opzij.
2. Verhit de olijfolie in een pan, voeg de ui en knoflook toe en bak 3 à 4 minuten. Voeg daarna de paprika toe en bak nog 2 à 3 minuten.
3. Voeg het gehakt toe, bak het rul en breng op smaak met zout en peper.
4. Voeg de tomatensaus toe aan het gehakt en de groenten en roer goed door.
5. Laat de saus 10 tot 15 minuten zachtjes sudderen.
6. Voeg de gekookte pasta toe en meng alles goed door elkaar.
7. Strooi vlak voor het opdienen de geraspte kaas erover.

Meer tijd?

Maak je eigen tomatensaus

Heb je in het weekend meer tijd? Maak dan eens je eigen tomatensaus. Dat is makkelijker dan je denkt.

Een ui, twee teentjes knoflook en vijf verse ontvelde tomaten vormen de basis. Bak alles kort aan en voeg een potje tomatenpuree toe. Blus af met 100 ml groentebouillon. Voeg een theelepel gedroogde Italiaanse kruiden toe. Laat de saus twintig minuten zachtjes pruttelen en voeg eventueel nog wat bouillon toe als de saus te dik wordt.