groepsportret Van der Sangen Transport

groepsportret

Gewoon thuis op de zaak

Altijd genoeg worstenbroodjes voor een heel weeshuis, door moeder gebakken appeltaart en chauffeurs die zelfs op zaterdag voor een bakske koffie naar de zaak komen. Bij Van der Sangen Transport in Schijndel is werken duidelijk meer dan alleen vrachtwagens van A naar B rijden. Collega’s steken elkaar een handje toe, gaan samen naar festivals en schuiven net zo makkelijk bij elkaar aan de keukentafel. Het familiegevoel zit er diep. Acht medewerkers vertellen waarom ze zich bij Van der Sangen Transport zo thuis voelen.

Van der Sangen Transport uit Schijndel werd in 1997 opgericht door Jan van der Sangen. Het bedrijf verzorgt nationaal en internationaal transport en rijdt onder meer met koeltrailers, tautliners en open trailers. De werkzaamheden lopen uiteen van het vervoer van materieel voor evenementen tot levensmiddelen, staal, machines, bouwmaterialen en kippenmest. De volgende generatie is inmiddels aangeschoven: Jarno, Jeroen en Teun zijn sinds eind 2024 mede-eigenaar en runnen het bedrijf samen met hun vader.

Elke dag weer bekijks

Isa van Lieshout
🛞 is 17 jaar
🛞 woont in Heeswijk-Dinther
🛞 heeft geen tijd meer voor paarden
🛞 houdt niet van stilstaan
🛞 leeft ‘met de dag’

“Ik ben BBL’er en doe pendelwerk voor Van der Sangen. Voor Mars haal ik in Veghel bijvoorbeeld volle koeltrailers op en breng die naar een bedrijf waar de producten verder worden verpakt. Mijn Renault AE Magnum is teruggekeurd naar tractor, zodat ik er met een trekkerrijbewijs mee mag rijden. Als ergens iets tegenzit en de planning in de soep loopt, kan ik daar slecht tegen. Tien minuten stilstaan vind ik eigenlijk al te lang. Gelukkig staan ze bij Van der Sangen altijd klaar om een handje te helpen als ik in de knel kom. Later wil ik graag internationaal rijden. Lekker onderweg zijn en langere ritten maken lijkt me mooi.

Thuis reden we ook met vrachtwagens. Vroeger ging ik vaak met ons pap mee. Mijn keuze voor het chauffeursvak was niet vanzelfsprekend, maar ik weet honderd procent zeker dat ik chauffeur wil worden. Als meisje van zeventien trek ik onderweg natuurlijk bekijks. Bijna iedere dag zegt iemand dat het vet of cool is wat ik doe. Maar er zijn ook chauffeurs die vinden dat meiden niet kunnen rijden. Dan denk ik: er zijn genoeg oude mannen die het minder goed kunnen dan ik.”

Starten en gaan

Bennie van Veghel
🛞 is 63 jaar
🛞 woont in Schijndel
🛞 rijdt met een Renault 480
🛞 deed een timmermansopleiding, maar koos voor het chauffeursvak
🛞 is op vrijdag vrij

“Ik behoor geloof ik tot een ras dat langzaamaan uitsterft. Ik verslaap me nooit, ben nooit ziek … ik ben net een diesel: starten en gaan. Ik werk inmiddels 26 jaar bij Van der Sangen en ben er eigenlijk ingerold. De familie had vroeger een varkenshandel en ik sprong af en toe bij op een vrachtwagen. Toen de vader van Jan van der Sangen plotseling overleed, was er iemand nodig en ben ik blijven hangen. De zonen van Jan die nu ook in het bedrijf werken, ken ik nog als kleine mennekes. Ze gingen vroeger mee in de vrachtwagen en waren op zaterdag al tussen de trekkers en opleggers te vinden. Ze staken toen ook al de handen uit de mouwen.

Ik rijd vooral in Nederland, België en Duitsland en vervoer werkelijk van alles: hoogwerkers, tractors, auto’s, boten en motoren. Zolang het maar in de trailer past. Maar het is hier niet alleen werken. We hebben een vaste kern die goed bij elkaar past. Met kerst maken we er een feest van. Er wordt gebarbecued en we gaan met een stel naar festivals. Vrijdag ben ik vrij, maar vaak kom ik toch even terug voor een bakske koffie met de jongens. Voor mij is het ook letterlijk bijna familie: ik woon namelijk samen met Laurien, de zus van Jan.”

Keileuk werk

Brent van Mierlo
🛞 is 22 jaar
🛞 woont in Schijndel
🛞 heeft een vriendin
🛞 sport graag
🛞 is blij met het bijzondere interieur van zijn truck

“Via mijn BBL-opleiding kwam ik bij Van der Sangen terecht. Ik begon op de teruggekeurde Renault waar Isa nu op rijdt. Inmiddels heb ik mijn groot rijbewijs en rijd ik zelfstandig. Vrachtwagenrijden is voor mij een hobby. Ik lag een keer in de tuin toen Jeroen van der Sangen belde. Of ik iets te doen had. Nee? Dan moest ik maar instappen. Ik had mijn vrachtwagenrijbewijs pas een maand en voor ik het wist zat ik samen met een van mijn bazen in de truck naar Praag. Dat was mijn eerste echte rit en ik vond het keileuk.

Festivalwerk is mijn ding, omdat je daar niet alleen chauffeur bent. Op locatie moet je zelf ook aan de bak, met lossen en opbouwen. Bij een groot bedrijf zou ik niet snel willen werken. Hier ken je elkaar en vorm je een hecht team. Die afwisseling zoek ik ook in het rijden. Het lijkt me mooi om vaker naar het buitenland te gaan en dan vind ik het helemaal niet erg om in de vrachtwagen te slapen. Thuis is er altijd wel iets wat moet gebeuren, in de truck heb ik daar geen last van. Planner worden zie ik mezelf niet snel doen. Daar heb ik geen concentratie voor. Geef mij de vrachtwagen maar.”

Hulptransport als uitlaatklep

Bram Klok
🛞 is 49 jaar
🛞 woont in Heesch
🛞 vriendin Monique zit in de evenementenbranche
🛞 heeft paarden
🛞 is meer op de zaak dan thuis

“Stilzitten kan ik niet. Ik ben eigenlijk altijd wel bezig: hier wat regelen, daar een klant bellen en zorgen dat er werk binnenkomt. Bij Van der Sangen hou ik me vooral bezig met de evenemententak. Festivals, transport, opbouwen en afbreken; daarbij help ik zelf net zo hard mee. Mijn vriendin Monique zit ook in de evenementenbranche, dus die weet hoe het gaat. In het seizoen ben je gewoon heel veel weg. Inmiddels werk ik hier een jaar of acht en ben ik meer op de zaak dan thuis.

Mijn uitlaatklep is het hulptransport naar Moldavië. De Stichting Meierijstad helpt Oost-Europa organiseert dat al dertig jaar. Afgelopen februari stelde Van der Sangen weer een vrachtwagen beschikbaar voor een konvooi met hulpgoederen. Samen met Jarno reed ik er naartoe en deelden we de spullen uit. Iedere combinatie krijgt een eigen locatie toegewezen. Ik had schoolspullen bij me.

Wat ik in Moldavië aantref, blijft me mijn leven lang bij. Mensen hebben soms bijna niets. Je komt op plekken waar de armoede enorm is en ziet tegelijkertijd hoe blij ze zijn met de spullen die je meebrengt. Het kost me vrije dagen en ik doe het vrijwillig, maar daar hoef ik niet lang over na te denken. Als het even kan, ga ik volgend jaar weer mee.”

Goed laden is een kunst

Roy van der Doelen
🛞 is 35 jaar
🛞 woont in Heesch
🛞 is getrouwd met Emily
🛞 heeft twee jonge kinderen
🛞 werkt ongeveer vijf jaar bij Van der Sangen

“Ik ben hier via via terechtgekomen. Daarvoor had ik al bij verschillende transportbedrijven gereden. Bij Van Sangen voelde ik me al snel thuis. Ik kom bij de jongens in de keuken en voel me echt een deel van de familie. Ook het werk past goed bij me. Met pallets van distributiecentrum naar distributiecentrum rijden is niets voor mij. Veel chauffeurs moeten niet aan festivalwerk denken, maar ik wil niets anders.

Je bent ook niet alleen aan het rijden. Op locatie help je mee met opbouwen en afbreken. Vooral bij de opbouw wil iedereen vooruit en dat werkt lekker. Bij de afbouw is dat soms anders. Na een paar dagen feesten, weinig slaap en de nodige pils wil iedereen vooral naar huis.

Goed laden is een kunst. Je moet er een beetje gevoel voor hebben. Laatst bijvoorbeeld had ik betonblokken bij me en wist ik dat er later nog bokken en hekken bij moesten. Dan probeer ik het eerste deel zo te laden dat ik die spullen daarna ook nog kwijt kan.

Dit soort werk ligt me veel beter dan een trailer vol pallets duwen. Ook onderweg heb ik graag wat afwisseling. Ik vind het mooi als ik zelf moet nadenken over een lading. Als uiteindelijk alles meegaat zoals ik het in mijn hoofd had, klopt het. Puzzelen met een lading is echt mijn passie.”

Mijn vrachtwagen is mijn hobby

Jarno van Deursen
🛞 is 46 jaar
🛞 woont in Odiliapeel
🛞 is vrijgezel
🛞 is met zijn kippenmest een buitenbeentje binnen het bedrijf
🛞 deed aan autocross en rijdt motor

“Eigenlijk wilde ik de autotechniek in. Zelf een motor of versnellingsbak uit elkaar halen vond ik mooi. Maar er kwam steeds meer elektronica bij en voor storingen moest de computer eraan te pas komen. Dat trok me niet. Een kameraad ging zijn vrachtwagenrijbewijs halen en ik besloot mee te doen. Ik zit nu 24 jaar op de vrachtwagen. Bij Van der Sangen werk ik pas sinds december toen mijn vorige werkgever is overgenomen.

Op de avond van mijn sollicitatiegesprek reed ik op weg naar huis veel te hard en werd mijn rijbewijs tijdelijk ingenomen. Toch mocht ik komen. Daardoor wist ik meteen wat voor vlees ik in de kuip had.

Met festivalwerk heb ik niks. Het werk dat ik deed bij mijn vorige werkgever, nam ik gewoon mee: met de walking floor vervoer ik kippenmest. Ik kom veel bij boeren en hun karakter spreekt me aan. Bij de een komt er geen stom woord uit, bij de ander mag je pas weg na een gezellig bakske koffie.

Mijn plezier zit ook in mijn Scania. Die mag er van mij best een beetje uitspringen en is mooi aangekleed met de nodige poespas. Veel spullen uit mijn vorige vrachtwagen zijn meegegaan naar mijn huidige. Zo’n truck helemaal naar je smaak aankleden kost aardig wat geld, maar voor mij is de vrachtwagen gewoon hobby.”

Nooit naar een festival

Teun van der Sangen
🛞 is 27 jaar
🛞 woont in Schijndel
🛞 woont samen met Iris
🛞 heeft twee jonge kinderen
🛞 plant 22 auto’s en circa 25 chauffeurs, exclusief charters

“Ik weet eigenlijk niet beter dan dat er vrachtwagens zijn. Mijn vader Jan is met het bedrijf gestart en als kind ging ik al mee. Vakanties bracht ik regelmatig door in de cabine en chauffeurs kenden me dus ook al toen ik nog een klein menneke was.

Op mijn zeventiende begon ik met lessen en zodra het mocht, haalde ik mijn groot rijbewijs. Tot mijn twintigste zat ik op school en reed ik vooral ’s avonds, in de weekenden en vakanties. Daarna heb ik nog twee jaar fulltime gereden. Op mijn 22e ben ik op kantoor gaan werken. Vooral in het hoogseizoen is dat flink aanpoten, omdat er in een paar maanden ontzettend veel werk voorbijkomt. Ongeveer zeventig procent van ons werk zit in de festivals. Grappig genoeg ga ik daar zelf nooit naartoe.

Met mijn broers Jarno en Jeroen ben ik sinds eind 2024 mede-eigenaar. We runnen het bedrijf samen met onze vader. Mijn leven ziet er anders uit dan dat van mijn broers, omdat ik twee jonge kinderen heb. Ik begin vroeg en probeer rond vijf uur naar huis te gaan zodat ik ze nog zie. Iris werkt ook en twee dagen per week gaan de kinderen naar de opvang. Een dag in de week past mijn moeder op. Ook ’s avonds gaat de telefoon en ben ik nog bezig. Dat hoort erbij.”

De burgemeester en zijn melding

Jeroen Looman
🛞 is 52 jaar
🛞 woont in Schijndel
🛞 is gescheiden en heeft twee zonen en een dochter
🛞 doet met twee collega’s aan Hyrox en bokszaktraining
🛞 is al 37 jaar vrijwillig dj bij een jongerensoos

“Ik werk ruim vijf jaar bij Van der Sangen en ben veel bezig met festivals. Als bezoeker zie je een podium en een feest, maar bijna niemand weet hoeveel werk daaraan voorafgaat. Lockers, dranghekken, betonblokken, lichtmasten, biertapinstallaties en palmbomen: je kunt het zo gek niet verzinnen of wij vervoeren het. Op locatie help ik met opbouwen, aansluiten en afbreken. Dat is fysiek werk. Je krijgt er een natte rug van, maar dat is wel lekker. Voor een festival zijn we soms in Duitsland. Dan wordt er een hotel geregeld en voelt zo’n klus bijna als een minivakantie.

Laden vind ik een soort Tetris. Jeweetwel, zo’n computerspelletje waarbij de blokjes goed moeten aansluiten. In mijn hoofd zie ik wat waar moet staan, hoe ik uitkom met het gewicht en in welke volgorde het op de wagen moet. Niet iedere klus is even leuk, natuurlijk. Hier wordt het werken weleens vergeleken met een dobbelsteen: de ene dag gooi je een één, de andere een zes. Je kunt niet altijd zes gooien.

Als ik ’s ochtends schade aan een trailer constateer, meld ik dat via een app. Kennelijk doe ik dat nogal uitgebreid en netjes. Zo’n melding zou ook door een burgemeester geschreven kunnen zijn, vonden ze hier. Toen ik twee jaar geleden terugkwam van vakantie, stond er ineens ‘De Burgemeester’ achter op de cabine.”

Een groepsportret van jóuw bedrijf?

Je hebt toffe collega’s en je werkt voor een fijn bedrijf. Lijkt het je leuk om eens samen met je collega’s in TON te staan? Meld je dan aan voor het groepsportret. Stuur een berichtje naar redactie@tonmagazine.nl