Truckfestijn Nijkerk: Zielsgelukkig in de file

Truckrun

Chauffeurs staan ervoor op de wachtlijst. En deelnemers kijken er weken naar uit. De truckrun, waarbij mensen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking mee mogen in de vrachtwagen. Truckfestijn Nijkerk organiseerde het festijn eind juni voor de 36e keer. “Normaal krijg je een dikke middelvinger en nu staan ze langs de weg te kijken. Die waardering is hartstikke mooi.”

140 trucks uit Nijkerk en omgeving staan in rijen opgesteld op het parkeerterrein van Hedin Automotive. In de loods klinkt muziek van zeemanskoor Nijkerks Welvaren. De deelnemers krijgen bij aankomst het nummer van een truck aangewezen. Maar deelnemer Remco van de Kamp (53, links) uit Nijkerk pakt het anders aan. “Onderweg hier naartoe hoorde ik een mooi geluid van een passerende vrachtwagen. Ik dacht: ‘Met die auto wil ik mee.’ Het is truck nummer 99.” Remco heeft autisme en adhd. Het evenement is druk voor hem. “Ik weet dat ik morgen de rekening gepresenteerd krijg. Maar ik ga nu eerst als een Willem-Alexander zwaaien naar de mensen. En zie ik langs de kant een leuke vrouw, dan maak ik met mijn handen een hartje.”

Truck 99

Johan de Vries (36, rechts) is de chauffeur van truck 99. Zijn zoontje stapt even de cabine in, maar de kleine mag niet mee. “Vroeger mocht dat wel. Wij hadden een eigen transportbedrijf en als klein mannetje ging ik al mee. Ik snap wel dat dat niet meer mag.” Al vanaf zijn achttiende chauffeurt Johan voor het truckfestijn. “Het is prachtig en zo’n kleine moeite om te doen.”

Marco

Betrokken familie

Marco van de Bunt (33) is sinds twee jaar lid van het bestuur. “Onze familie is erg betrokken bij het festijn. Mijn tante Mariëlle is secretaris in het bestuur. Ze verzorgt met haar hele gezin de catering. Ze is hartstikke trots op haar helpers.” Marco en zijn familie kennen de doelgroep van het truckfestijn: “Mijn zusje Laura (22) heeft het syndroom van Down. Ze gaat al voor de tiende keer mee. De weken vooraf kijkt ze naar oude filmpjes van het truckfestijn en zegt ze: ‘We gaan weer toeteren, hè!’” Laura’s vriendin Christel Koelewijn (22) gaat vandaag ook mee. Ze staan hand in hand te wachten op wat komen gaat.

Sponsoring

De animo bij transportbedrijven in Nijkerk en omgeving is groot. Marco: “We vragen vijftig euro per vrachtwagen. Er zijn ook bedrijven die uit zichzelf 150 euro per vrachtwagen geven, of sponsoren maar zelf niet meerijden. Zo is er een transportbedrijf dat de olie, patat en frikandellen sponsort die na het festijn worden gebakken.”

Oldtimer voorop

De stoet van 140 trucks vertrekt claxonnerend en onder aanvoering van een oldtimer, bestuurd door Folkert Kuipers (55). Hij is voorzitter van het bestuur en zit al ruim dertig jaar in de organisatie. “Kijk om je heen”, glundert hij, “dit is toch schitterend. Met simpele middelen kun je die mensen een geweldige dag bezorgen. Plus de medewerking van de transporteurs uit Nijkerk, prachtig toch.”

Volop zwaaien

Jan Willem Sierat (60) doet ook al ruim dertig jaar mee. De containerchauffeur bij L. Walet en Zoon heeft net een zekere leeftijd bereikt: de 60-slingers hangen nog op zijn containerwagen. “De eerste keer dat ik meedeed had ik een tweeling in de auto. De ene probeerde de andere tussen de stoel te drukken. ‘Waar ben ik aan begonnen’, dacht ik. Ook deed ik eens mee in een chique wijk in Baarn. Daar reden we van acht uur ’s ochtends tot een uur of zes met een oplegger door de straten. We werden niet echt welkom ontvangen langs de weg.” Een toer van anderhalf uur is lang genoeg, vindt hij. “Het mooie van de truckrun is dat je elkaar als chauffeurs eens op een andere manier treft. In de auto is het negen van de tien keer volop zwaaien. En met dit mooie weer is er veel volk op de been.”

De Toppers

Naast oudere chauffeurs lopen ook jongeren warm voor het evenement. Zoals chauffeur Erik van Driesten (19) van transportbedrijf Kommer uit Barneveld. “Ik ben trots op mijn nieuwe auto en op het bedrijf. Ik heb een paar collega’s meegevraagd. We hebben onze mooiste auto’s ertussenuit gevist. Het leven is een feest, maar je moet zelf de slingers ophangen.” Zijn collega Mike Plasmans (28): “Ik was bij De Toppers gisteravond, dus kwam pas om half twee ’s nachts bij de wagen aan. Ik doe voor de eerste keer mee en vind het best spannend. Maar ik zet me er vol voor in en hoop dat de deelnemers een mooie dag hebben.”

Voetjes van de vloer

Collega’s Erik Schut (53) en Wibout Hooft (54) hebben al vaker meegedaan. “Dat de hele stad voor je uitloopt vind ik bijzonder. Normaal krijg je een dikke middelvinger en nu staan ze langs de weg allemaal te kijken. Die waardering is hartstikke mooi.”

Na afloop van de rondrit worden de deelnemers en chauffeurs getrakteerd op patat met een frikandel. De voetjes gaan van de vloer bij muziek van een plaatselijke dj. Voorzitter Folkert stelt om vijf uur vast dat er niks is misgegaan. Op één opmerking na: een inwoonster diende een klacht in over het kabaal van de claxons.

[einde tekst]