TON op de koffie …

… bij de familie Van Essen

Een veeleisende baan. Een druk gezin. Hoe combineer je die twee? Hoe zorg je dat er balans is tussen werk en privé? TON gaat – met een forse taart onder de arm – op huisbezoek. Deze keer bij de familie Van Essen in Soest.

Het gezin

Daniël (47) en Petra (47) van Essen
– hebben twee kinderen, Nick (12) en Simone (7);
– wonen ruim 20 jaar in een rijtjeshuis in Soest;
– ontmoetten elkaar 30 jaar geleden tijdens een uitje naar de Efteling;
– zijn 20 jaar getrouwd;
– Daniël is vrachtwagenchauffeur bij Wezenberg Transport in IJsselmuiden, met als standplaats Nieuwegein; hij werkte een groot deel van zijn loopbaan bij Ben Becker Transport in Soest; hij draait nachtdiensten, werkt 4 dagen en eens in de 2 weken ook op zondag;
– Petra is administratief medewerker op de ledenadministratie van de Nederlandse Kampeerauto Club in Soesterberg; zij werkt 4 dagen van 09.00 tot 14.00 uur;- Nick is brugklasser op de mavo;
– Simone zit in groep 4.

Het werk
Daniël
: “Ik heb steeds gezegd: als ik chagrijnig thuiskom van mijn werk, ga ik wat anders doen. Dat gebeurde op een gegeven moment. Ik heb het altijd goed gehad bij Ben Becker, maar dat werd in de loop der tijd wat minder. Had misschien te maken met het ouder worden, dan kun je fysiek niet meer wat je eerder geen moeite kostte. Dus toen ben ik een andere baan gaan zoeken. Sinds een half jaar zit ik bij Wezenberg. Ik rijd versproducten voor Albert Heijn: laden bij XPO in Nieuwegein en dan lossen bij distributiecentra. Ik werk van middernacht tot twee, drie in de middag.”
Petra: “In het begin was het wel even plannen. Je zit natuurlijk met het eten. Ik kook ’s avonds voor de kinderen en mijzelf en zet dan een maaltje voor hem in de koelkast. Als hij thuiskomt ’s middags, warmt hij dat op. En dan gaat hij om een uur of vier, vijf slapen.”

De balans
Daniël
: “Ik heb een tijdje postduiven gereden. Was ik soms twee weken van huis. Daarmee ben ik gestopt toen Nick klein was. Ik stond ergens bij Bordeaux en had hem huilend aan de telefoon. Toen ben ik gelijk ook vier dagen gaan werken. Tegenwoordig heb ik de vrijdag vrij. Die is heilig.”
Petra: “Mijn vaste vrije dag is woensdag. We werken dus allebei, maar hebben het zo geregeld dat er veel tijd voor de kinderen is.”
Daniël: “Mijn gezin is belangrijk. Privé en werk moet in balans zijn. Ik wilde niet de man zijn die op zondag het vlees komt snijden. Het is toch een beetje lullig als je opeens ziet: Hé, mijn dochter is een stuk groter geworden. Of dat je kinderen niet meer bij je op schoot willen zitten, omdat je een vreemde geworden bent.”

De taken
Petra
: “De boodschappen en het koken, daar ben ik van. Schoonmaken doen we samen.”
Daniël: “Als je vier dagen gaat werken, vind ik dat je ook in het huishouden kunt helpen. Dus op vrijdag heb ik mijn vaste dingetjes: de wc en badkamer. En ik lap de ramen. Dweilen, dat doet zij. Want als ik dweil, is het nooit goed. Ik heb geen geduld om de vloer te laten drogen. Ga ik er overheen lopen om de vaatwasser uit te ruimen. Dan zegt zij: ‘Zo, het is te zien dat je gedweild hebt’. Strijken mag ik ook niet.”
Petra: “Nee, want dan kan ik alles overdoen. En de was is ook mijn taak. Net zoals de administratie. Hij weet wel hoe het zou moeten. Toen ik vorig jaar in het ziekenhuis lag, heeft hij het overgenomen.”

Het geld
Petra
: “We hebben een huurhuis en wonen hier vanaf het begin. Op dit moment betalen we ruim zeshonderd euro huur. Dat is heel goed te doen. Maar we kijken wel uit naar wat anders.”
Daniël: “Er is in de wijk hiernaast een renovatieproject. Dat zijn net wat grotere huizen. Dan zouden we een eigen kamer voor Nick op de zolder kunnen maken.”
Petra: “We zitten dan duurder, maar wel met meer mogelijkheden. Hier is de keuken relatief groot en de woonkamer klein; daar is het precies omgekeerd.”
Daniël: “Maar financieel hebben we geen zorgen. We kunnen doen wat we willen en hebben geen dure wensen. Over grote uitgaven en andere belangrijke zaken, beslissen we samen.”
Petra: “Door de week is daar geen tijd voor. Als hij uit bed komt, moet je het er niet over hebben. Dan is hij net wakker en moet naar zijn werk. In het weekend maken we vaak wandelingen en dan praten we over eventuele problemen of grote beslissingen.”

De zorgen
Petra
: “Nick is vorig jaar in een lichte psychose terechtgekomen. Er speelden een paar dingen waar hij last van had. Zijn juffrouw ging met zwangerschapsverlof, zijn opa belandde in het ziekenhuis, we gingen met hem naar middelbare scholen kijken. Alles begon te ratelen in zijn hoofd. Toen is naar voren gekomen dat hij licht autistisch is. Dat wisten we niet, wel dat hij ADHD heeft en hoogbegaafd is. Daar hebben we soms wel zorgen om. Op zich gaat het nu goed.”
Daniël: “Bij Nick is het eigenlijk een beetje complex. Qua denkniveau is hij heel volwassen, kan hij over van alles meepraten. Maar qua gedrag is hij eigenlijk drie jaar jonger dan zijn leeftijd. Op momenten zoals vorig jaar, met die lichte psychose, is het een nadeel dat je chauffeur bent. Het contact met de zorginstellingen heeft vooral Petra gedaan. Je wilt er eigenlijk bij zijn, maar dat is moeilijk te regelen, hoeveel begrip je werkgever ook heeft.”

De toekomst
Daniël
: “Zolang ik het spelletje leuk vind, zal ik langs de weg zitten. Ook na mijn pensioen misschien nog wel. Ander werk wil ik niet. Bij Ben Becker heb ik een poosje op de planning gezeten en in het magazijn gewerkt. Maar dat is het toch niet voor mij. De tijd dat ik binnen liep, botste het vaker tussen ons. Zij heeft haar eigen leventje en ik heb mijn eigen leventje. Toch zijn we wel samen. Dat vinden sommige buitenstaanders wel moeilijk te begrijpen. Die zeggen: ‘Daarvoor ben je niet getrouwd’. Maar voor ons is het prima zo.”
Petra: “Ik blijf denk ik ook hetzelfde werk doen. Tot aan ons pensioen, ja, wanneer dat dan ook zal zijn. We zijn daar nog niet echt mee bezig. Ik zie wel overzichten voorbijkomen en kijk ze ook wel in. Hij is een paar keer van werkgever geswitcht en ik zou eigenlijk wel willen weten wat dat voor zijn pensioen betekent.”

Het cijfer
Petra
: “Welk rapportcijfer ik ons leven geef? Een negen.”
Daniël: “Ja, een negen. Ik ben gelukkig. Heb twee schatten van kinderen en een vrouw die altijd achter me staat. We zijn al dertig jaar bij elkaar. Natuurlijk heb je wel eens wat, maar dat is zo bij iedereen.”


TON-taart

Wil je TON (met taart) thuis ontvangen en vertellen over je samenleven? Stuur een mailtje naar info@tonmagazine.nl


Van baan wisselen en pensioen

Petra vraagt zich af wat het voor zijn pensioen betekent dat Daniël een paar keer van werkgever geswitcht is. Pensioenfonds Vervoer geeft antwoord.

Tegenwoordig wisselen mensen vaker van baan dan vroeger. Dat kan gevolgen hebben voor je pensioen. Bijvoorbeeld als je eerst buiten de sector hebt gewerkt of gaat werken. Wissel je van werkgever én blijf je binnen de sector vervoer werken, dan verandert er eigenlijk niets. Je blijft dan pensioen opbouwen bij Pensioenfonds Vervoer.

Waardeoverdracht
Heb je eerder buiten de vervoerssector gewerkt en daar pensioen opgebouwd? Dan kun je dit pensioen meenemen naar Pensioenfonds Vervoer. Het meenemen van je pensioen heet ‘waardeoverdracht’. Andersom kan ook: ga je buiten de vervoerssector werken, dan kun je het pensioen dat je hebt opgebouwd bij Pensioenfonds Vervoer meenemen naar de organisatie waar je dan pensioen opbouwt. Neem je jouw opgebouwde pensioen niet mee? Dan blijft het pensioen bij Pensioenfonds Vervoer staan. Bedenk van tevoren goed of waardeoverdracht in jouw situatie zinvol is. Waardeoverdracht moet je zelf aanvragen. Kleine pensioenen worden vanaf 2019 automatisch overgedragen naar de nieuwe pensioenuitvoerder (zie ook de pensioenvraag op pagina 15).

Als je wilt weten bij welke organisaties je pensioen hebt opgebouwd, ga dan naar mijnpensioenoverzicht.nl en log in met je DigiD. Je ziet dan ook hoeveel pensioen (en AOW) je naar verwachting later gaat krijgen. En hoeveel van dit bedrag je nu al hebt opgebouwd.

Fotografie: Marco Hofsté

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.