Manfred zet zich in voor een ander

Uitleg, geduld en tijd

Veel mensen zetten zich in voor hun medemens. En combineren dat met hun baan. Soms is dat passen en meten, maar het geeft veel voldoening. Vraag maar aan Manfred Schouten (46) uit Almere. Manfred (23 jaar vrachtwagenchauffeur, sinds 8 jaar bij Holwerda Logistics in Almere) is praktijkopleider en mentorchauffeur. Als zodanig begeleidde hij Martin Dagloonder (40 uit Almere), die van het magazijn de stap naar de vrachtwagen zette. Martin is sinds 5 jaar bijrijder bij Holwerda.

Vandaag hebben Manfred en Martin samengewerkt. De laatste tijd komt dat niet meer zo vaak voor. Martin zit als bijrijder bij verschillende chauffeurs in de wagen. Dat was vroeger wel anders. In de kantine van Holwerda Logistics vertellen beide mannen hun verhaal.
Martin: “Ik werkte in het magazijn. Daar had ik mijn vaste taken. Rotzooi opruimen en helpen auto’s te laden. Iets anders lieten ze mij niet doen. Vijf jaar geleden zei mijn baas: ‘Er zijn te veel mensen in het magazijn. Ik ga je op de auto zetten.”
Manfred: “Mij werd gevraagd of ik Martin wilde begeleiden. Hij was toen nog een wajonger. Hij heeft een beperking die vergelijkbaar is met de aandoening van mijn zwagertje. Hij had zuurstofgebrek bij de geboorte en heeft  daardoor een slecht werkgeheugen.’”

Moeite
Martin kijkt een beetje benauwd als Manfred het over die beperking heeft. Manfred stelt hem gerust. “Martin, je hoef je er niet voor te schamen. Jij kan er toch ook niets aan doen. Er zijn veel meer mensen die een beperking hebben. Het broertje van mijn vrouw heeft hetzelfde als jij.” Van haar leert Manfred hoe hij met Martin moet omgaan. “Want eerlijk is eerlijk, in het begin had ik er moeite mee. Dan lag ik in bed te dromen van wat ik overdag met Martin allemaal had meegemaakt. En schreeuwde ik in mijn slaap: ‘Doe dit nu eens een keer goed!’”
Martin lacht als hij terugdenkt aan die begintijd. “Ik wist van niets. Alles was nieuw. Het was een doolhof in mijn hoofd en ik vond het heel moeilijk om de dag door te komen. Ik verlangde vaak terug naar het magazijn. De eerste jaren waren erg zwaar. Als ik een kastje naar de derde etage had gebracht, wilde ik al uitrusten. Dat is nu wel anders.” Manfred vult aan: “We werken in de meubel- en keukendistributie. We bezorgen bij particulieren en zetten de spullen op hun plek. Dat is zwaar werk. Martin is zeventien kilo afgevallen sinds hij bijrijder is.”

Fouten
Veel uitleggen met voorbeelden en fouten accepteren. Dat is de manier om Martin te begeleiden, zo leert Manfred van zijn vrouw. Hij herinnert zich: “Martin durfde geen fouten te maken. Als er iets misging en ik zei daar wat van, dan riep hij: ‘Dat heb ik niet gedaan’. Hij was bang om op zijn donder te krijgen. Maar als je geen fouten maakt, leer je ook niets. Het duurde even voordat hij dit doorhad.”
Martin geeft een paar voorbeelden van zijn ‘beginnersfouten’. “Ik lette niet goed op als ik bij mensen thuis een bank of zoiets moest plaatsen. Had iemand net geschilderd, stootte ik er tegenaan. Ik ging blind naar binnen. Nu kijk ik eerst rond en vraag ik of die tafel aan de kant kan of dat ik de lamp mag verplaatsen. Ik ben nu een echte professional. En ik heb lol in mijn werk.”

Zelfvertrouwen
Martin gaat tegenwoordig met andere chauffeurs op pad. Maar: “Ik werk nog steeds graag met Manfred. Hij is een goede man. Ik heb veel van hem geleerd. Door hem heb ik zelfvertrouwen gekregen. Als ik nu met een nieuwe chauffeur werk, zeg ik wel eens: ‘Doe het op deze manier, dan gaat het soepeler’.”
Manfred is trots op Martin en laat dat duidelijk blijken. “Martin, veel jongens zonder hersenbeschadiging kunnen niet het werk dat jij doet. In die vijf jaar ben je heel goed in je vak geworden. Het heeft wat tijd en soms ergernis gekost, maar we hebben ook heel veel gelachen met elkaar. Het mooiste vind ik dat collega’s liever jou als bijrijder hebben, dan een uitzendkracht of een stagiair. Want jij bent goed in je werk.”

Complimentje
Met heel veel geduld, uitleg en tijd heeft Manfred zijn bijrijder het vak geleerd. “In het begin heb ik hem continu begeleid. Structuur in het werk is heel belangrijk. Niet te veel veranderingen. En niet te vergeten: duidelijk laten horen wat hij goed doet. Een complimentje op z’n tijd doet wonderen.”
Dankzij zijn ervaring als begeleider van Martin is Manfred mentorchauffeur geworden bij Holwerda. “Wat ik geleerd heb van het werken met Martin, gebruik ik bij het begeleiden van nieuwe chauffeurs.”

Fotografie: Marco Hofsté

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.